زمان: بعدازظهر یك روز وسط هفته؛ (احتمالا) سال ٩٠ یا ٩١
مکان: مسجد دانشگاه تهران
رویداد: بزرگداشت مقام حضرت آیةالله حق شناس (رحمةالله عليه) در سالگرد ارتحال ایشان
سخنران: استاد فاطمی نیا
چیزی که از سخنرانی حدوداً ٥٠-٦٠دقیقه ای ایشان خیلی خوب یادم می آيد و از همان موقع ذهنم را مشغول کرده، این بیت از حافظ علیه الرحمه است:
خاطرت کی رقم فیض پذیرد هیهات
مگر از نقش پراکنده ورق ساده کنی
آقای فاطمی نیا می گفتند: «با آب طلا باید این بیت را بر سردر عالم بنویسند و تاکید کردند که ما روزانه اطلاعات خیلی اضافه ای که به دردمان نمی خورد و با ندانستنشان آب از آب تکان نمی خورد را وارد ذهن و فکرمان می کنیم و نتیجه گريزناپذيرش هم تاثیرشان بر قلب و روحمان است!»
این را عرض کردم تا بگويم به نظر می رسد داستان سبک زندگی دینی که مبداءش عمل به احکام واجب و دوری از حرام است، گردنه ی صعب العبور و «مه گرفته» دارد و آن خلاصه می شود در همین بیت حافظ كه نباید به این بخش بی توجه بود. 
این نقوش پراكنده ذكرشده در شعر بالا در زندگی های مدرن امروزی (ببخشید که بگويم «جاهلیت مدرن») کم نیست!
مقصد نباید از چشممان دور بشود؛
راه هم طولانی است؛
توشه ی اضافی و سنگین هم دست و پاگیر است!
دیگر حالا این که چه کار کنیم، دست «این شب ها»یی ها و کارشناسان برنامه را می بوسد!
 ارادتمند همه جوش شیرینی ها- ياسمى