«مهرآيين»
سلام؛ مدتى است در انديشه مطلبى جديدم اما نمى شد كه بشود! حتى در ذهنم گشت كه به اين همه لطف و نظر حسن شمايان دارم بى احترامى مى كنم اما خدا مى داند مضايقى هم دارم كه گيرم مى اندازد! با اين حال - شكر خدا- زير بارانتان هستم؛ از جمله، مطلبى را كه «مهرآيين» عزيز اخيراً باريد و به شوقم آورد را برايتان مى نمايم تا با هم روى آن فكر كنيم و تبادل نظر؛ بسم الله:
«آرامش را فقط در توکل به الله جست و جو کن..
به یک جايى از زندگی كه رسیدی می فهمی رنج را نباید امتداد داد..
به یک جايی از زندگی که رسیدی می فهمی آدم ها در زندگی، زود پشیمان می شوند!
گاهی از گفته هایشان!
گاهی از نگفته هایشان!
گاهی از گفتن نگفتنی هایشان!
و گاهی هم از نگفتن گفتنی هایشان!!
به یک جايی از زندگی که رسیدی، می فهمی بهترین درس ها را در زمان سختی آموخته ای! و دانسته ای «صبوربودن»، ایمان است؛ خویشتن داری عبادت؛ و خندیدن، نیایش!!
به یک جايی از زندگی که رسیدی، می فهمی برای رفتن، وقت هست؛ باید «بودن» را تاب بیاوری! به یک جايی از زندگی که رسیدی، می فهمی باید نگاهت را به بالا بدوزی تا دلت از آدم های این پایین نگیرد! ...»
از او و شما ممنونم! 🌹😊🌹
